Co Losartan Teva 50mg/12,5mg Filmomh Tabl 98

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Losartan Angio-oedeem Patiënten bij wie in het verleden angio-oedeem is opgetreden (zwelling van het gelaat, lippen, keel en/of tong) moeten nauwkeurig worden gecontroleerd (zie rubriek 4.8). Intestinaal angio-oedeem Intestinaal angio-oedeem is gemeld bij patiënten die werden behandeld met angiotensine II�receptorantagonisten, waaronder losartan (zie rubriek 4.8). Bij deze patiënten deden zich buikpijn, misselijkheid, braken en diarree voor. De symptomen verdwenen na stopzetting van angiotensine II�receptorantagonisten. Wanneer intestinaal angio-oedeem wordt vastgesteld, moet het gebruik van losartan/hydrochloorthiazide worden gestaakt en moet gepaste monitoring plaatsvinden tot de symptomen volledig zijn verdwenen. Hypotensie en intravasculaire volumedepletie Symptomatische hypotensie, vooral na de eerste dosis, kan optreden bij patiënten met volume- en/of natriumdepletie als gevolg van krachtige diuretische therapie, zoutbeperkt dieet, diarree of braken. Dergelijke aandoeningen moeten vóór toediening van tabletten Co-Losartan Teva worden gecorrigeerd (zie rubrieken 4.2 en 4.3). Gestoorde elektrolytenhuishouding Een gestoorde elektrolytenhuishouding komt vaak voor bij patiënten met een nierfunctiestoornis, met of zonder diabetes, en moet behandeld worden. Daarom moeten de plasmaconcentraties van het kalium en de creatinineklaring zorgvuldig worden gecontroleerd; met name patiënten met hartfalen en een creatinineklaring tussen 30-50 ml/min moeten zorgvuldig worden gecontroleerd. Gelijktijdig gebruik van kaliumsparende diuretica, kaliumsupplementen, zoutvervangers met kalium, of andere geneesmiddelen die serumkalium kunnen verhogen (bijvoorbeeld trimethoprim-bevattende producten) samen met losartan/hydrochloorthiazide wordt niet aanbevolen (zie rubriek 4.5). Leverfunctiestoornis Op grond van farmacokinetische gegevens die wijzen op een sterk verhoogde plasmaconcentratie losartan bij cirrotische patiënten, moet Co-Losartan Teva bij patiënten met een voorgeschiedenis van een lichte tot matige leverfunctiestoornis voorzichtig worden toegepast. Er is bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis geen therapeutische ervaring met losartan, daarom is Co-Losartan Teva gecontra-indiceerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubrieken 4.2, 4.3 en 5.2). Nierfunctiestoornis Als gevolg van de remming van het renine-angiotensine-aldosteron systeem zijn er veranderingen in de nierfunctie, waaronder nierinsufficiëntie gemeld (met name bij patiënten bij wie de nierfunctie afhangt van het renineangiotensine-aldosteronsysteem, zoals die met ernstige hartinsufficiëntie of eerder bestaande nierdysfunctie). Net als met andere geneesmiddelen die het renine-angiotensine-aldosteronsysteem beïnvloeden zijn er ook verhogingen in het bloedureum en serumcreatinine gemeld bij patiënten met een bilaterale nierarteriestenose of stenose van de arterie naar een enkele nier; deze veranderingen in nierfunctie kunnen na stopzetting van de therapie reversibel blijken. Bij patiënten met een bilaterale nierarteriestenose of stenose van de arterie naar een enkele nier moet losartan met voorzichtigheid worden toegepast. Niertransplantatie Er is geen ervaring bij patiënten met een recente niertransplantatie. Primair hyperaldosteronisme Patiënten met primair hyperaldosteronisme reageren over het algemeen niet op bloeddrukverlagende middelen die door remming van het renine-angiotensinesysteem werken. Daarom wordt gebruik van Co-Losartan Teva tabletten niet aanbevolen. Coronaire hartziekte en cerebrovasculaire ziekte: Net als met alle antihypertensiva kan een extreme bloeddrukdaling bij patiënten met ischemische cardiovasculaire en cerebrovasculaire ziekte tot myocardinfarct of beroerte leiden. Hartfalen Bij patiënten met hartfalen, met of zonder nierfunctiestoornis, is er – net als met andere middelen die op het renine-angiotensinesysteem inwerken – een risico op ernstige arteriële hypotensie, en (vaak acute) nierfunctiestoornis. Aorta- en mitralisklepstenose, obstructieve hypertrofische cardiomyopathie Zoals met andere vasodilatatoren moet in het bijzonder voorzichtigheid worden betracht bij patiënten die lijden aan aorta- of mitralisklepstenose, of obstructieve hypertrofische cardiomyopathie. Etnische verschillen Zoals is waargenomen met angiotensineconversie-enzymremmers, verlagen losartan en de andere angiotensineantagonisten de bloeddruk bij negroïde mensen kennelijk minder effectief dan bij nietnegroïde mensen, mogelijk vanwege een hogere prevalentie van een laag renine bij de negroïde hypertensieve populatie. Zwangerschap Tijdens zwangerschap moeten angiotensin-II-receptor-antagonisten (AIIRA's) niet worden ingesteld. Tenzij voortzetting van de behandeling met AIIRA's essentieel wordt geacht, moeten patiënten die zwanger willen worden, overgezet worden naar andere bloeddrukverlagende behandelingen met een vastgesteld veiligheidsprofiel voor gebruik tijdens de zwangerschap. Als de zwangerschap wordt vastgesteld, moet behandeling met AIIRA's direct worden stopgezet en waar nodig moet alternatieve behandeling worden ingesteld (zie rubrieken 4.3 en 4.6). Dubbele blokkade van het renine-angiotensine-aldosteronsysteem (RAAS) Er is bewijs dat bij gelijktijdig gebruik van angiotensineconverterend enzym-(ACE)-remmers, angiotensine II-receptorantagonisten of aliskiren het risico op hypotensie, hyperkaliëmie en een verminderde nierfunctie (inclusief acuut nierfalen) toeneemt. Dubbele blokkade van RAAS door het gecombineerde gebruik van ACE-remmers, angiotensine II-receptorantagonisten of aliskiren wordt daarom niet aanbevolen (zie rubrieken 4.5 en 5.1). Als behandeling met dubbele blokkade absoluut noodzakelijk wordt geacht, mag dit alleen onder supervisie van een specialist plaatsvinden en moeten de nierfunctie, elektrolyten en bloeddruk regelmatig worden gecontroleerd. ACE-remmers en angiotensine II-receptorantagonisten dienen niet gelijktijdig te worden ingenomen door patiënten met diabetische nefropathie. Hydrochloorthiazide Hypotensie en gestoorde elektrolyten/vochthuishouding Net als met alle antihypertensieve therapie kan bij sommige patiënten symptomatische hypotensie optreden. Patiënten moeten worden geobserveerd op klinische tekenen van een gestoorde vocht- of elektrolytenhuishouding, bijv. volumedepletie, hyponatriëmie, hypochloremische alkalose, hypomagnesiëmie of hypokaliëmie, wat bij intercurrente diarree en braken kan voorkomen. Bij dergelijke patiënten moeten de serumelektrolyten met passende intervallen worden bepaald. Bij œdemateuze patiënten kan bij warm weer hyponatriëmie door verdunning optreden. Metabole en endocriene effecten Behandeling met thiaziden kan de glucosetolerantie verminderen. Het kan nodig zijn om de dosering van antidiabetische middelen, waaronder insuline, aan te passen (zie rubriek 4.5). Tijdens behandeling met thiaziden kan latent diabetes mellitus zichtbaar worden. Thiaziden kunnen calciumexcretie in de urine verlagen en kunnen intermitterende en geringe verhogingen van het serumcalcium veroorzaken. Sterke hypercalciëmie kan wijzen op verborgen hyperparathyroïdie. Voordat de functie van de bijschildklier wordt onderzocht, moet de thiazide worden stopgezet. In samenhang met diuretische therapie met thiaziden kunnen de cholesterol- en triglyceridespiegels stijgen. Behandeling met thiaziden kan bij bepaalde patiënten hyperurikemie of jicht uitlokken. Omdat losartan het urinezuur verlaagt, zwakt losartan in combinatie met hydrochloorthiazide de door het diureticum geïnduceerde hyperurikemie af. Oogaandoeningen Choroïdale effusie, acute myopie en secundair nauwe-kamerhoekglaucoom: Sulfonamide- of sulfonamidederivaten kunnen een idiosyncratische reactie veroorzaken die leidt tot choroïdale effusie met gezichtsvelddefect, voorbijgaande myopie en acuut nauwekamerhoekglaucoom. Symptomen zijn onder andere acuut optredende achteruitgang van gezichtsvermogen of oogpijn en deze treden normaal gesproken binnen enkele uren tot weken na de start van het medicijngebruik op. Onbehandeld acuut nauwe-kamerhoekglaucoom kan leiden tot permanente blindheid. De primaire behandeling is om de medicijninname zo snel mogelijk stop te zetten. Directe medische of chirurgische behandelingen kunnen worden overwogen als de intraoculaire druk niet onder controle blijft. Een voorgeschiedenis van sulfonamide- of penicillineallergie kan tot de risicofactoren behoren om acuut nauwe�kamerhoekglaucoom te ontwikkelen. Acute respiratoire toxiciteit Er zijn zeer zeldzame ernstige gevallen van acute respiratoire toxiciteit, waaronder 'acute respiratory distress'-syndroom (ARDS), gemeld na inname van hydrochloorthiazide. Longoedeem ontwikkelt zich doorgaans binnen minuten tot uren na inname van hydrochloorthiazide. Bij aanvang omvatten de symptomen dyspneu, koorts, verslechtering van de longfunctie en hypotensie. Als de diagnose ARDS wordt vermoed, dient de behandeling met Co-Losartan Teva te worden gestaakt en een passende behandeling te worden gegeven. Hydrochloorthiazide mag niet worden toegediend aan patiënten bij wie eerder ARDS optrad na inname van hydrochloorthiazide. Leverfunctiestoornis Thiaziden moeten voorzichtig worden gebruikt bij patiënten met een gestoorde leverfunctie of progressief leverlijden, omdat dit intrahepatische cholestase kan veroorzaken, en omdat geringe veranderingen in de vocht- en elektrolytenhuishouding hepatische coma kunnen veroorzaken. Co�Losartan Teva is gecontra-indiceerd bij patiënten met een ernstige leverfunctiestoornis (zie rubrieken 4.3 en 5.2). Niet-melanome huidkanker Er is een verhoogd risico op niet-melanome huidkanker (NMSC) [basaalcelcarcinoom (BCC) en plaveiselcelcarcinoom (SCC)] bij blootstelling aan een toenemende cumulatieve dosis hydrochloorthiazide waargenomen bij twee epidemiologische onderzoeken op basis van het Deense Nationaal Kankerregister. De fotosensibiliserende werking van hydrochloorthiazide zou kunnen werken als een mogelijk mechanisme voor NMSC. Patiënten die hydrochloorthiazide innemen moeten worden geïnformeerd over het risico op NMSC en moet worden geadviseerd hun huid regelmatig te controleren op nieuwe laesies en verdachte huidlaesies onmiddellijk te melden. Er dienen mogelijke preventieve maatregelen zoals beperkte blootstelling aan zonlicht en uv-stralen en, in het geval van blootstelling, afdoende bescherming aan de patiënten te worden aanbevolen om het risico op huidkanker tot een minimum te beperken. Verdachte huidlaesies moeten onmiddellijk worden onderzocht, mogelijk met inbegrip van histologisch onderzoek van biopsieën. Het gebruik van hydrochloorthiazide bij patiënten die eerder NMSC hebben gehad moet mogelijk ook worden heroverwogen (zie ook rubriek 4.8). Overige Bij patiënten die thiaziden krijgen kunnen overgevoeligheidsreacties optreden met of zonder voorgeschiedenis van allergie of asthma bronchiale. Bij gebruik van thiaziden is exacerbatie of activatie van systemische lupus erythematosus gemeld. Hulpstof Lactose Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken.

Co-Losartan Teva is aangewezen voor de behandeling van essentiële hypertensie (hoge bloeddruk).

De werkzame stoffen in dit geneesmiddel zijn kaliumlosartan en hydrochloorthiazide. Elke tablet Co-Losartan Teva 50 mg/12,5 mg bevat 50 mg kaliumlosartan en 12,5 mg hydrochloorthiazide. De andere stoffen in dit geneesmiddel zijn Tabletkern: lactosemonohydraat, microkristallijne cellulose (E460a), gepregelatineerd (maïs)zetmeel, magnesiumstearaat (E572). Filmomhulling: polyvinylalcohol, titaandioxide (E171), macrogol 3350, talk (E553b), geel ijzeroxide (E172).

Geneesmiddelen die lithium bevatten mogen niet samen met Co-Losartan Teva gebruikt worden zonder zorgvuldig toezicht van uw arts.

Er kunnen speciale voorzorgsmaatregelen (bv. bloedonderzoek) nodig zijn als u andere diuretica (″plaspillen″), sommige laxeermiddelen, glycyrrhizine (terug te vinden in zoethout), geneesmiddelen voor de behandeling van jicht, geneesmiddelen voor een hartritmestoornis of voor suikerziekte (orale antidiabetica of insuline).

Het is ook belangrijk dat uw arts weet of u andere geneesmiddelen gebruikt:

 om uw bloeddruk te verlagen,  corticosteroïden,  geneesmiddelen tegen kanker,  pijnstillers,  middelen tegen schimmelinfecties  middelen tegen gewrichtsontsteking (artritis),  harsen tegen een hoog cholesterol, zoals cholestyramine,  middelen die uw spieren ontspannen,  slaaptabletten,  zeer sterke pijnstillers zoals morfine,  pressoramines, zoals adrenaline of andere middelen uit dezelfde groep,  orale geneesmiddelen voor diabetes of insulines.

Voor losartan zijn de volgende bijwerkingen gemeld in klinische studies en sinds het geneesmiddel op de markt is: Systeem/orgaanklassen Bijwerking Frequentie Bloed- en lymfestelselaandoeningen anemie, Henoch-Schönlein purpura, ecchymose, hemolyse soms trombocytopenie niet bekend Hartaandoeningen hypotensie, orthostatische hypotensie, sternalgie, angina pectoris, graad II-AV blok, cerebrovasculaire aandoening, myocardinfarct, palpitaties, aritmie (atriumfibrilleren, sinusbradycardie, tachycardie, ventriculaire tachycardie, ventriculair fibrilleren) soms Evenwichtsorgaan- en ooraandoeningen vertigo, tinnitus soms Oogaandoeningen wazig zien, branderige/stekende ogen, conjunctivitis, achteruitgang van gezichtsvermogen soms Maagdarmstelselaandoeningen buikpijn, misselijkheid, diarree, dyspepsie vaak constipatie, tandpijn, droge mond, winderigheid, gastritis, braken, obstipatie soms intestinaal angio-oedeem zelden pancreatitis niet bekend Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen asthenie, vermoeidheid, pijn op de borst vaak oedeem in het gezicht, oedeem, koorts soms griepachtige symptomen, malaise niet bekend Lever- en galaandoeningen afwijkende leverfunctie niet bekend Immuunsysteemaandoeningen overgevoeligheid: anafylactische reacties, angio-oedeem waaronder zwelling van de larynx en glottis dat luchtwegobstructie veroorzaakt en/of zwelling van het gezicht, de lippen, de keel en/of de tong; bij sommige van deze patiënten is in het verleden bij gebruik van andere geneesmiddelen, zoals ACE-remmers, angio-oedeem gemeld zelden Voedings- en stofwisselingsstoornissen anorexie, jicht soms Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen spierkramp, rugpijn, pijn in de benen, myalgie vaak pijn in de armen, zwelling van de gewrichten, pijn in de knieën, skeletspierpijn, schouderpijn, stijfheid, artralgie, artritis, coxalgie, fibromyalgie, spierzwakte soms rabdomyolyse niet bekend Zenuwstelselaandoeningen hoofdpijn, duizeligheid vaak nervositeit, paresthesie, perifere neuropathie, trillen, migraine, syncope soms dysgeusie niet bekend Psychische stoornissen Insomnia vaak angst, angststoornis, paniekstoornis, verwardheid, depressie, abnormaal dromen, slaapstoornis, slaperigheid, geheugenstoornis soms Nier- en urinewegaandoeningen nierinsufficiëntie, nierfalen vaak nachtelijke mictie, frequente urinelozing, urineweginfectie soms Voortplantingsstelsel- en borstaandoeningen verminderd libido, erectiestoornis/impotentie soms Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen hoest, bovensteluchtweginfectie, neusverstopping, sinusitis, sinusaandoening vaak pijn in de farynx, faryngitis, laryngitis, dyspneu, bronchitis, bloedneus, rhinitis, respiratoire congestie soms Huid- en onderhuidaandoeningen alopecia, dermatitis, droge huid, erytheem, hevig blozen, lichtgevoeligheid, pruritus, uitslag, urticaria, zweten soms Bloedvataandoeningen vasculitis soms dosisgerelateerde orthostatische effecten niet bekend Onderzoeken hyperkaliëmie, lichte verlaging van hematocriet en hemoglobine, hypoglykemie vaak lichte verhoging van serumureum en –creatinine soms verhoging van de leverenzymen en bilirubine zeer zelden hyponatriëmie niet bekend

Hydrochloorthiazide Systeem/orgaanklassen Bijwerking Frequentie Bloed- en lymfestelselaandoeningen agranulocytose, aplastische anemie, hemolytische anemie, leukopenie, purpura, trombocytopenie soms Immuunsysteemaandoeningen anafylactische reactie zelden Voedings- en stofwisselingsstoornissen anorexie, hyperglykemie, hyperurikemie, hypokaliëmie, hyponatriëmie soms Psychische stoornissen slapeloosheid soms Zenuwstelselaandoeningen cefalalgie vaak Oogaandoeningen tijdelijk wazig zien, xanthopsie soms choroïdale effusie, acute myopie en acuut nauwe-kamerhoekglaucoom niet bekend Bloedvataandoeningen necrotiserende angiitis (vasculitis, cutane vasculitis) soms Ademhalingsstelsel-, borstkas- en mediastinumaandoeningen ademhalingsaandoeningen, waaronder pneumonitis en longoedeem soms acuut respiratoir distress syndroom (ARDS) (zie rubriek 4.4) zeer zelden Maagdarmstelselaandoeningen sialoadenitis, spasmen, irritatie van de buik, misselijkheid, braken, diarree, constipatie soms Lever- en galaandoeningen icterus (intrahepatische cholestase), pancreatitis soms Huid- en onderhuidaandoeningen lichtgevoeligheid, urticaria, toxische epidermale necrolyse soms cutane lupus erythematosus niet bekend Skeletspierstelsel- en bindweefselaandoeningen spierkrampen soms Neoplasmata, benigne, maligne en niet-gespecificeerd (inclusief cysten en poliepen) niet-melanome huidkanker (basaalcelcarcinoom en plaveiselcelcarcinoom) niet bekend Nier- en urinewegaandoeningen glycosurie, interstitiële nefritis, nierfunctiestoornis, nierfalen soms Algemene aandoeningen en toedieningsplaatsstoornissen koorts, duizeligheid soms

Beschrijving van geselecteerde bijwerkingen Niet-melanome huidkanker: Op basis van beschikbare gegevens van epidemiologische onderzoeken werd een cumulatief dosisafhankelijk verband tussen HCTZ en NMSC waargenomen (zie ook rubriek 4.4 en 5.1).

Melding van vermoedelijke bijwerkingen Het is belangrijk om na toelating van het geneesmiddel vermoedelijke bijwerkingen te melden. Op deze wijze kan de verhouding tussen voordelen en risico's van het geneesmiddel voortdurend worden gevolgd. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg wordt verzocht alle vermoedelijke bijwerkingen te melden via het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten – www.fagg.be�Afdeling Vigilantie –Website: www.eenbijwerkingmelden.be - e-mail: adr@fagg-afmps.be.

U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter. Als u allergisch bent voor andere middelen die zijn afgeleid van sulfonamide (bv. andere thiaziden, sommige antibiotica zoals co-trimoxazol; vraag uw arts als u iets niet zeker weet). Als u een ernstige leverfunctiestoornis hebt. Als de concentratie kalium of natrium in uw bloed laag is of de concentratie calcium in uw bloed hoog is en dit niet met behandeling kan worden gecorrigeerd. Als u jicht heeft. Als u meer dan 3 maanden zwanger bent. (Het is ook beter om het gebruik van losartan en hydrochloorthiazide te vermijden in het begin van de zwangerschap – zie ″Zwangerschap, borstvoeding en vruchtbaarheid″). Als u een ernstige nierfunctiestoornis hebt of als uw nieren geen urine produceren. Als u diabetes of een nierfunctiestoornis heeft en u behandeld wordt met een bloeddrukverlagend geneesmiddel dat aliskiren bevat.

Zwangerschap Angiotensin-II-receptor-antagonisten (AIIRAs) Het gebruik van AIIRAs wordt niet aanbevolen tijdens het eerste trimester van de zwangerschap (zie rubriek 4.4). Het gebruik van AIIRAs is gecontra-indiceerd tijdens het tweede en derde trimester van de zwangerschap (zie rubriek 4.3 en 4.4). Er is geen sluitend epidemiologisch bewijs met betrekking tot de kans op teratogeniciteit na blootstelling aan ACE-remmers tijdens het eerste trimester van de zwangerschap. Een kleine verhoging van de kans kan echter niet worden uitgesloten. Hoewel er geen gecontroleerde epidemiologische gegevens zijn over het risico met AIIRAs, kunnen er gelijkaardige risico's bestaan voor deze geneesmiddelenklasse. Tenzij het voortzetten van de behandeling met AIIRA van essentieel belang wordt geacht, moet een patiënte die probeert zwanger te worden overgezet worden op een andere antihypertensieve behandeling die een vastgesteld veiligheidsprofiel heeft dat geschikt is voor gebruik tijdens de zwangerschap. Als een zwangerschap wordt vastgesteld, moet de behandeling met AIIRAs direct gestopt worden en zonodig een andere behandeling worden ingesteld. Het is bekend dat blootstelling aan AIIRAs tijdens het tweede en derde trimester foetotoxisch is bij de mens (verminderde nierfunctie, oligohydramnion, vertraagde ossificatie van de schedel) en toxisch voor de neonaat (nierfalen, hypotensie, hyperkaliëmie) (zie rubriek 5.3). Als tijdens het tweede trimester van de zwangerschap blootstelling aan een AIIRAs mocht optreden, wordt aangeraden om de nierfunctie en schedel ultrasoon te onderzoeken. Een zuigeling waarvan de moeder een AIIRA heeft gebruikt, moet nauwlettend gecontroleerd worden op hypotensie (zie rubriek 4.3 en 4.4). Hydrochloorthiazide Er is beperkte ervaring met hydrochloorthiazide tijdens zwangerschap, in het bijzonder tijdens het eerste trimester. Dierstudies zijn niet toereikend. Hydrochloorthiazide passeert de placenta. Op basis van het farmacologisch werkingsmechanisme van hydrochloorthiazide, kan het gebruik hiervan tijdens het tweede en derde trimester de fœto-placentale perfusie compromitteren en kan het foetale en neonatale effecten zoals geelzucht, verstoring van de elektrolytbalans en trombocytopenie veroorzaken. Hydrochloorthiazide mag niet gebruikt worden voor zwangerschapsoedeem, zwangerschapshypertensie of pre-eclampsie omwille van het risico op een verminderd plasmavolume en placentaire hypoperfusie, zonder een gunstig effect op het verloop van de ziekte. Hydrochloorthiazide mag niet gebruikt worden voor essentiële hypertensie bij zwangere vrouwen, behalve in zeldzame gevallen waarin geen andere behandeling kan gebruikt worden. Borstvoeding Angiotensin-II-receptor-antagonisten (AIIRAs) Omdat er geen informatie beschikbaar is over het gebruik van de combinatie kaliumlosartan/hydrochloorthiazide tijdens de borstvoeding, wordt afgeraden om deze combinatie te gebruiken. Een andere behandeling met een beter vastgesteld veiligheidsprofiel heeft de voorkeur tijdens de borstvoeding, vooral als het een net geboren of te vroeg geboren kind betreft. Hydrochloorthiazide Kleine hoeveelheden hydrochloorthiazide worden uitgescheiden in de moedermelk bij de mens. De toediening van hoge dosissen thiaziden veroorzaakt een intense diurese en kan de melkproductie remmen. Het gebruik van de combinatie losartankalium/hydrochloorthiazide tijdens de borstvoeding is niet aanbevolen. Als de combinatie losartankalium/hydrochloorthiazide wordt gebruikt tijdens de borstvoeding, moeten de dosissen zo laag mogelijk gehouden worden.

De gebruikelijke dosering voor de meeste patiënten met hoge bloeddruk is 1 tablet Co-Losartan Teva 50 mg/12,5 mg per dag om de bloeddruk 24 uur lang te verlagen. Dit kan worden verhoogd tot 2 tabletten Co-Losartan Teva 50 mg/12,5 mg filmomhulde tabletten éénmaal per dag of veranderd naar 1 tablet Co-Losartan Teva 100 mg/25 mg filmomhulde tabletten per dag (hogere sterkte). De maximale dosis is 2 tabletten Co-Losartan Teva 50 mg/12,5 mg filmomhulde tabletten per dag of 1 tablet Co-Losartan Teva 100 mg/25 filmomhulde tabletten mg per dag.